صفحه اصلی 
کتاب ها 
نویسندگان 
تماس با ما 
درباره ما 
این کتاب دعوتی است به بازخوانی نیچه؛ نه در مقام متفکری شاعرمسلک یا صرفا نقاد اخلاق، بلکه بهمثابة فیلسوفی که پروژهای منسجم در باب خودآگاهی، کنش و معنا پیریزی میکند. رابرت پیپین، از برجستهترین شارحان معاصر فلسفة آلمانی و استاد دانشگاه شیکاگو، در نیچه، روانشناسی و فلسفة اولی تفسیری دقیق، چالشبرانگیز و درعینحال بدیع از اندیشة نیچه ارائه میدهد؛ تفسیری که او را در متن سنت فلسفی مدرن، از کانت و هگل تا روانشناسی اخلاق، بازمینشاند.
پیپین در این اثر نشان میدهد که «روانشناسی» نزد نیچه صرفا توصیف حالات ذهنی یا انگیزههای فردی نیست، بلکه شکلی از فلسفة اولی است: کاوشی بنیادین دربارۀ شرایط امکان معنا، ارزشگذاری و نسبت ما با خود و جهان. از این منظر، مفاهیمی چون اراده، خودفریبی، رنج و حتی حقیقت، نه موضوعاتی فرعی بلکه گرهگاههای اصلی تفکر نیچهاند. پیپین با دقتی تحلیلی نشان میدهد که نقد نیچه به اخلاق، متافیزیک و سوژهباوری مدرن، بر نوعی روانشناسی فلسفی استوار است که پرسش از «چرا چنین میاندیشیم و چنین میخواهیم» را جایگزین بداهتهای سنتی میکند.
این کتاب در برابر قرائتهایی که نیچه را یا متفکری ضدعقلگرا و شاعرمسلک میدانند یا پیشگام نوعی نسبیگرایی خام، استدلال میکند که نیچه دغدغهای عمیقا فلسفی نسبت به عقلانیت عملی، مسئولیت و امکان خودفهمی انسانی دارد. زبان روشن، استدلالهای منسجم و پیوند دادن نیچه با مسائل زنده و معاصر فلسفه، این اثر را به منبعی ضروری برای دانشجویان، پژوهشگران و علاقهمندان جدی نیچه بدل کرده است.
نیچه، روانشناسی و فلسفهی اولی خواننده را به مواجههای تازه با نیچه فرامیخواند: مواجههای که نه آسودهکننده است و نه ساده، اما افقهای تازهای برای فهم انسان مدرن و بحرانهای او میگشاید.
