پرویز جاهد، متولد اول مهر 1339 در قائمشهر، منتقد فیلم، نویسنده، مدرس و پژوهشگر سینما و تئاتر و سردبیر نشریۀ سینمایی تخصصی «سینما-چشم»( Cine-Eye) است. او لیسانس ادبیات نمایشی از دانشگاه تهران و فوق لیسانس سینما از دانشگاه هنر (دانشکده سینما و تئاتر) است و دکتری خود در رشته مطالعات سینمایی و زبانهای مدرن را از دانشگاه سنت اندروز اسکاتلند دریافت کرده است. موضوع نوشتههای جاهد، طیف وسیعی از موضوعات از جمله مطالعات سینمایی، تئوریهای فیلم، موج نوی سینمای ایران، زیباییشناسی فیلم، روایت در سینما، سینمای مستقل آمریکا و سینمای هنری را در برمیگیرد. جاهد در دانشگاهها و موسسات آموزشی مختلف، به تدریس مطالعات فیلم، فیلمنامهنویسی، فیلم مستند، نشانهشناسی سینما و تئاتر، تاریخ سینما، ادبیات نمایشی ایران و جهان و جامعه شناسی فیلم پرداخته است. او همچنین سردبیرِ مهمان مجله «فیلم اینترنشنال» (چاپ انتشارات اینتلکت انگلستان 2015)، شمارۀ «ویژه سینمای مستقل ایران» بوده است. از او کتابها و مقالات زیادی درباره سینمای ایران و جهان در نشریات معتبر داخلی و خارجی از جمله فصلنامه فارابی، کلک، مجله فیلم، تجربه، اندیشه پویا، آگاهی نو، نگاه نو، بی بی سی، یورونیوز، Film International، Vertigo، Close-up، Fireflies، Cine-Eye، Universal Cinema، Phoenix Journal منتشر شده است. جاهد همچنین نویسنده کتاب دو جلدی «دایرکتوری سینمای جهان: ایران» است که در سالهای 2012 و 2017 توسط انتشارات دانشگاه شیکاگو در آمریکا منتشر شد. آخرین کتاب او نیز با عنوان «سینمای موج نو در ایران: یک مطالعه انتقادی» در سال 2022 توسط انتشارات بلومزبری در انگلستان منتشر شد که در ایران نیز ترجمه و منتشر شده است. «نوشتن با دوربین» (گفتگو با ابراهیم گلستان)، اقتباس ادبی در سینمای ایران، از سینماتک پاریس تا کانون فیلم تهران (گفتگو با فرخ غفاری)، همچون در یک آینه (مقالاتی درباره دیروز و امروز سینمای ایران)، پازولینی و سینمای شعر، سینمای انقلابی ژان لوک گدار، دنیای تیره و تار بلا تار، یک قرن موسیقی فیلم، فرانسوا تروفو سلطان موج نو، جان کاساوتیس و سینمای مستقل آمریکا از جمله کتابهای پرویز جاهد است که در ایران منتشر شدهاند. جاهد علاوه بر فعالیتهای پژوهشی و آکادمیک، فیلمسازی است که در فیلمهای مستندش به موضوعات اجتماعی و سیاسی و زندگی هنرمندان مختلف میپردازد. برخی از فیلمهای او عبارتند از: «تعزیه روایت دیگر» (2000)، «روز بخیر مسیو غفاری» (2011)، «سلیمان میناسیان: مردی با دوربین فیلمبرداری» (2006)، «مایکل کالور: پرتره یک بازیگر» (2008)، « ماریا: قراول 24 ساعته صلح» (2007)، «فال قهوه» (1396)، «روز برمی آید» (1398) و «کابوس های عصرگاهی» (1404).